vrijdag 31 december 2010

Oud en Nieuw

Alexander is vandaag ziek dus ik ga geen oliebollen bakken vandaag. Dat is best jammer want het recept dat ik heb is erg lekker en niet van echt te onderscheiden.

Gelukkig heb ik deze week al kniepertjes gemaakt. Dat hoort ook bij de jaarwisseling. In noord Nederland is het traditie om kniepertjes te bakken voor het oude en nieuwe jaar. Volgens de traditie worden ze in december plat gemaakt en in het nieuwe jaar als rolletje. De gedachte hierachter is dat in december het oude jaar zich volledig heeft ontvouwen. Op nieuwjaarsdag symboliseert het rolletje het onbekende nieuwe jaar.

Mijn oma komt uit Groningen zij bakte in december altijd beschuittrommels vol kniepertjes voor de hele familie. Ik las op het coeliakieforum laatst een recept voor kniepertjes en toen herinnerde ik me opeens weer precies de smaak van mijn oma’s koekjes. Ik voelde een accute behoefte om ze ook te maken en dan glutenvrij.

Het recept heb ik glutenvrij gemaakt door simpelweg het glutenbloem te vervangen door glutenvrij. Het werden perfecte kniepertjes die net zo smaken als die van mijn oma.

Voor degenen die wel vandaag oliebollen willen bakken voeg ik het recept toe. In het recept voor oliebollen gaat fiberhusk. Dat zorgt ervoor dat het deeg veerkrachtig wordt en is nogal onmisbaar in dit recept. In het recept van de kniepertjes gaat xanthangom. Dat zorgt ervoor dat de koekjes knapperig en stevig worden. Als je geen xanthan in huis hebt is dat niet zo’n ramp.

Glutenvrije Kniepertjes

Ingrediënten:
200 gram suiker
125 gram gesmolten boter
1 ei
250 gram glutenvrij bloem
theelepel xanthangom

Benodigdheden: wafelijzer

Bereiding:
Los de suiker in 1.5 dl verwarmd water op en meng de boter in het suikerwater. Zeef de bloem en roer er het losgeklopte ei en - in gedeelten - het suikermengsel bij zodat een glad deeg ontstaat. Laat het deeg afgedekt een uurtje rusten.

Verhit een rond, plat wafelijzer flink en vet het in. Leg een bolletje deeg ter grootte van een stuiter in het midden van het ijzer, knijp het ijzer dicht en bak aan beide kanten in 1 tot 2 minuten op halfhoog vuur gaar.

Leg het net gebakken kniepertje weg om af te koelen of - om rolletjes of oubliehoorntjes te maken - wikkel het nog zachte kniepertje rond bv. de steel van een houten pollepel en laat het afkoelen.

Glutenvrije oliebollen

Ingrediënten:
500 gram glutenvrij bloem (Schar mixC)
1 ei
10 gram gist
1 eetlepel fiberhusk
5 deciliter warm/lauwe melk
1/4 liter sprankelend bronwater (Spa rood)
snuf zout

Bereiding:
De fiberhusk met zout in kwart liter spa zetten.
De melk lauw maken en de helft in een mengkom gieten. Voeg nu ook de bloem samen met de gist erbij. Daarna het ei de rest van melk toevoegen en mixen met mixer met deeghaken.
Voeg als laatste het fiberhusk , zout en water mengsel toe.
Nogmaals goed mixen daarna goed afdekken en 1 uur laten rijzen op een warme plaats.

De olie na een uur verwarmen op 180 ˚C, bak de oliebollen in 5 tot 8 minuten gaar.

maandag 20 december 2010

Glutenvrij brood voor het kerstontbijt: Kwarkbrood en Maisbrood

In deze periode van het jaar moet ik altijd denken aan de tijd dat Alexander de diagnose Coeliakie kreeg. Hij was toen twee en het ging helemaal niet goed met hem. Hij at niet meer, had veel diarree en was futloos. Gelukkig konden de vlak voor de kerst nog bij een kinderarts langs. Die wierp één blik op hem, zijn bolle buik en magere beentjes, en wist genoeg. Dat was drie jaar geleden.

Brood bakken is niet makkelijk maar de volgende twee recepten vallen erg mee. Ze zijn dan ook uitermate geschikt voor beginners. Aangezien er geen gist in gaat hoeft het deeg niet te rijzen en dat scheelt een hoop tijd. Je kunt het deeg ’s morgen snel bij elkaar mengen en dan een lekker vers en warm uit de oven broodje eten bij het kerstontbijt, brunch of lunch.
Het kwarkbrood vind ik het meest op gewoon witbrood lijken. ik heb er nog een half eetlepeltje fiberhusk aan toegevoegd en het was erg smeuig en veerkrachtig. Het maisbrood lijkt meer op cake, waarschijnlijk ook doordat er suiker in gaat. Je kunt natuurlijk allerhande lekkere dingen aan het deeg van beide broden toevoegen, ook hartige dingen als geraspte kaas, gebakken uitjes, pesto, kruiden.

KWARKBROOD
Ingrediënten:
250 gram glutenvrij meel (Mix C van Schar)
250 gram kwark
1 zakje bakpoeder 16 gram (Dr Oetker)
2 eieren
1/2 theelepeltje zout

Bereiding:
Verwarm de oven voor op 190 graden, vet een cakevorm in.
Meng de natte ingrediënten, eieren en kwark, in een kom.
Meng de droge ingrediënten, bloem, bakpoeder en zout, in een andere kom. Doe beide mengsels door elkaar. Ik heb daarvoor een mixer met deeghaken gebruikt.
Voor extra kerstsfeer meng je er nog een handje gewelde krenten en rozijnen (gehakte noten, schepje kaneel etc. etc.) doorheen.

Zet 30 minuten de oven tot een ingestoken saté pen en schoon uitkomt.
Je kunt het brood in een cake vorm doen of in muffinvormpjes om een soort bolletjes te maken.


MAISBROOD
Ingrediënten:
100 gram fijn maïsmeel
100 gram glutenvrij meel
1/2 eetlepel bakpoeder
1 theelepel zout
1/2 eetlepel suiker
50 gram zachte margarine
2 deciliter melk

Bereiding:
Verwarm de oven voor op 180°C, vet een cakevorm in.
Zeef de meelsoorten, het bakpoeder, zout en de suiker in een kom. Wrijf er de margarine door zodat je een kruimelig mengsel krijgt. Klop het met de melk tot een glad mengsel.
Voor extra kerstsfeer meng je er nog een handje gewelde krenten en rozijnen doorheen.
Giet het in de vorm en bak het brood 30 minuten tot een ingestoken saté pen en schoon uitkomt.

vrijdag 17 december 2010

Vakantie!


Het is vakantie! Geen school meer, geen slechte rapporten meer, geen stoute leerlingen, geen gehaast van werk naar kinderdagverblijf. Twee weken lang rust, sneeuwballen gooien en rommelen in de keuken.
Ik ben heel wat van plan, heb al weken lang recepten verzameld die ik de komende periode wil uitproberen. Brood, koekjes, taart en natuurlijk oliebollen, ik ga het allemaal maken en ik zal er verslag  van doen.
Nu eerst maar eens een mooie sneeuwpop maken.

vrijdag 3 december 2010

Sinterklaas: de grote leugen.

Met een kleuter van vijf en een peuter van drie wordt Sinterklaas uitbundig gevierd bij ons in huis. Vorig jaar viel mij opeens op hoe je je als ouder in merkwaardige bochten moet wringen om het Sinterklaas verhaal geloofwaardig uit te leggen of beter gezegd bij elkaar te jokken. Het is een onbegrijpelijke en inconsequente mythe als je er over nadenkt.


Het begint al met de aankomst. We zien de Sint op zaterdag op TV aankomen en een dag erna vaart hij pas Haarlem binnen terwijl hij wel al op het dak geweest om een pakje af te leveren. Dat pakje komt door een dichte schoorsteen naar binnen. Daarna maakt hij allerlei ingewikkelde avonturen mee waarvan dagelijks verslag wordt gedaan op het Sinterklaasjournaal waarbij telkens pakjesavond in gevaar komt. Dan moet je ook nog een verklaring zien te vinden voor het verschil tussen het zetten van de schoen en pakjesavond.

Het Sinterklaasjournaal geeft altijd een dikke knipoog naar meekijkende ouders en ook een verborgen opdracht. Vorig jaar was al het inpakpapier weg en moesten de kinderen tekeningen in hun schoen stoppen zodat daar de pakjes mee konden worden ingepakt.

Dit jaar is de sleutelbos van het grote Pietenhuis in het pepernotendeeg gevallen. Als kinderen een sleutel tussen de pepernoten aantreffen kunnen ze die via hun schoen weer terug sturen naar de Sint.
Ik had samen met Alexander naar het Sinterklaasjournaal zitten kijken en hij vroeg aan mij of dat dan de gluten-pepernotenfabriek was. Ja, zei ik gedachteloos, en wij hebben pepernoten uit de glutenvrije-pepernotenfabriek.

Een paar dagen later vertelde Alexander mij vol ontzag dat een meisje uit zijn klas een sleutel had gevonden tussen de pepernoten. Het leek mij ook leuk om het Sinterklaasjournaal verhaal mee te spelen dus ik verstopte een mooie oude sleutel in de pepernotentrommel. Vol verwachting keek ik naar hem toen hij de sleutel vond. Onmiddellijk betrok zijn gezicht. O jee, zei hij, die mag ik niet hebben; dat zijn gluten-pepernoten!

Snel heb ik toen een verhaal bij elkaar gejokt dat de sleutels ook in het glutenvrije-pepernotendeeg waren gevallen. Hij trapte erin. Ik zal blij zijn als het 6 december is, dan hoef ik ten minste niet meer te jokken tegen mijn kinderen. De een noemt het Sinterklaas, ik noem het de grote leugen.

maandag 29 november 2010

Heerlijk avondje

 Deze Pepernotentaart heb ik bedacht voor als wij volgend weekend Sinterklaas vieren. Het is een combinatie tussen appeltaart en pepernoten. Ik heb hem afgelopen weekend proef gebakken en hij was heerlijk.

De speculaaskruiden in het deeg passen natuurlijk goed bij de smaak van appel. Normaal gesproken zou je de appel mengen met kaneel maar dat heb ik nu niet gedaan, dat leek me wat te veel van het goede.

Volgende week ga ik er ook nog amandelspijs in doen, op de bodem. De spijs koop ik dan kant en klaar.

Glutenvrije Pepernoten-appeltaart
200 gr glutenvrij bloem (Schar MixC)
100 gr plantaardige margarine
125 gr bruine basterdsuiker
1 ei
1 theelepel bakpoeder
1 eetlepel speculaaskruiden
1 zakje vanillesuiker

1 kilo appels
2 eetlepels bruine suiker
2 eetlepels amandelschaafsel
Rijstbloem tegen het plakken

Kneed de ingrediënten voor het deeg door elkaar(kan ook met de mixer met deeghaken )tot een bal en zet ten minste een uurtje in de koelkast. Het lekkerst is het om het deeg een nachtje te laten rusten (rijpen) in de koelkast.

Schil de appels en snipper in kleine stukjes. Besprenkel met citroensap en meng er bruine suiker en amandelschaafsel doorheen.

Neem driekwart van het deeg en rol uit op aanrecht, bestrooi met rijstbloem als het te veel plakt. Bekleed springvorm met het deeg en doe appel in de vorm. Je kunt de amandelspijs uitspreiden op de bodem voor je de appel erin doet.

Je hebt nu niet genoeg deeg over om er een vlechtwerkje mee te maken dus draai balletjes van het stukje deeg dat je over hebt en leg deze pepernoten op de appel.

Zet een uur in een 175˚ C voorverwarmde oven.

zondag 21 november 2010

Worteltaart (gv/lv)


De feesten volgen elkaar rap op in huize glutenvrijemama. Binnen 6 weken zijn papa, mama, broer, zus en oma jarig en een week later is het Sinterklaas. Ik kom de keuken niet uit, dat begrijp je.
Dit weekend vieren we de derde verjaardag van het lactosevrije zusje. Zij wilde graag een Hello Kitty taart. Dat leek me nog een grotere uitdaging dan het lactose/glutenvrije gedeelte.
Het eerste recept dat me te binnen schoot was dat van worteltaart omdat daar geen boter in gaat maar olie. Ik vind worteltaart een vrij stoere taart omdat hij zwaar en donker is met noten en rozijnen. Ik heb het recept iets luchtiger en minder zwaar gemaakt omdat ik dat beter vind passen bij een roze Hello Kitty taart voor een meisje van drie.


WORTELTAART
Dit recept is voor 20 personen. Ik heb de taart gebakken in een rechthoekige glazen lasagne schaal. Als je de ingrediënten halveert past het beslag in een ruime springvorm.

400 gram. bloem (Schär mix-C)
200 gram witte basterd suiker en 1 zakje vanille suiker
1 tl zout
1 zakje bakpoeder
1 eetlepel speculaaskruiden
3 dl zonnebloemolie
4 eieren, losgeklopt
500 g wortels, fijn geraspt
75 gram krenten

Voor de glazuur:
100 gram plantaardige margarine
150 g poedersuiker
1-2 eetlepel aardbeien limonadesiroop
Mespunt kleurstof (roze)
Aardbeien voor de garnering

Verwarm de oven voor op 175˚ C.
Vet de schaal in en bekleed de bodem met bakpapier.


Meng de bloem, suiker, zout, bakpoeder, en speculaaskruiden. Roer dan de olie erdoor en daarna 1 voor 1 de eieren. Voeg dan de krenten en de geraspte wortel toe en meng alles goed door elkaar. Schep alles in de vorm en bak de cake in het midden van de oven 50-60 minuten. Prik met een satéprikker in het midden van de cake om te zien of hij gaar is, zo niet laat dan nog een paar minuten bakken. Laat, als de cake gaar is afkoelen .
Voor de icing meng je de zacht geworden margarine met de poedersuiker en kleurstof en voeg je naar smaak siroop toe. Het mag vrij stevig zijn. Bestrijk de taart met het mengsel en laat opstijven.

zondag 14 november 2010

Gluten- en lactosevrije pepernoten (kruidnoten)


Alexander’s zusje van bijna drie jaar oud heeft al een aantal maanden last van haar darmen. Ik vreesde voor nog een coeliaakje maar de bloedtest wees uit dat ze geen antistoffen in haar bloed heeft. Ook is er niks in haar ontlasting gevonden. Daarom raadde de huisarts aan om twee weken een lactosevrij dieet te proberen.

He ja, het ene kind glutenvrij en het andere geen lactose. Ben benieuwd wat nummer drie voor ons in petto heeft.

Vandaag zijn we naar de intocht van Sinterklaas geweest. Helaas waren de Pieten ook dit jaar weer de glutenvrije pepernoten vergeten in Spanje dus hebben we ze bij thuiskomst maar zelf gebakken.

Tip: maak een dubbele hoeveelheid deeg. Rol er pepernoten van en vries de helft rauw in. Dan kan je gedurende de hele Sint periode in een handomdraai verse noten bakken. Dat voorkomt stress als de juf ’s ochtends onverwacht tegen je zegt "O ja, kun je morgen glutenvrij Sinterklaas snoep meegeven?"

Gluten- en lactosevrije pepernoten

200 gr glutenvrije bloem (bv mix van boekweit en rijstmeel of Schar MixC)
100 gr plantaardige margarine
125 gr donkerbruine basterdsuiker
1 ei
1 thl. bakpoeder
1 eetlepel speculaaskruiden
1 zakje vanillesuiker

Verwarm de oven voor op 175 graden.
Kneed de ingrediënten door elkaar(kan ook met de mixer met deeghaken )tot een bal en zet die ten minste een uurtje in de koelkast.
De smaak van de pepernoten gaat er op zeer op voor uit als je het deeg lang laat 'rijpen' in de koelkast. Je kan het, verpakt in plastic folie, gerust een dag of twee in de koelkast laten liggen.

Maak van het deeg kleine balletjes en leg ze op een bakplaat met bakpapier eronder.
Bak de pepernoten in ongeveer 15 minuten op 175 graden gaar.


PS. november 2012:
Het bleek dat er niets met Alexander's zusje aan de hand was. "Gewoon" peuterdiaree. Ze kreeg niet genoeg vezels binnen omdat ze ook veel glutenvrij mee at met Alexander. We hebben haar extra bruin brood laten eten en gelet op genoeg vet. Een paar maanden later was alles weer in orde.

zaterdag 6 november 2010

Glutenvrije verjaardagscakjes

Alexander werd 5 jaar en dat moest gevierd. Er werden 5 jongetjes uitgenodigd en een programma bedacht. Op een zonnige maar koude zaterdagmiddag ontvingen wij de gasten. Eerst werden de cadeautjes uitgepakt en bewonderd. Daarna limonade met cakejes gegeten en gedronken en vervolgens liepen we met de groep naar het station, namen de trein en speelden we in de speeltuin. Uitgeput (wij) en moegespeeld (de jongens) kwamen we aan het einde van de middag weer thuis voor nog meer limonade, chips en een tekenfilm.

Ik stond voor een klein dilemma: we zijn gewend om feestjes volledig glutenvrij te houden. Zouden de 5 jongetjes de glutenvrije cakejes wel lusten? Als een zou zeggen: bah, niet lekker dan zeggen ze het allemaal. Niet alleen zou ik dat jammer van mijn eigen werk vinden. Het is ook sneu voor Alexander als de cakejes op hun glutenvrije inhoud zouden worden afgekeurd. Aan de andere kant had ik er eigenlijk helemaal geen zin in om gluten cakejes te bakken. Ik heb al mijn oude bakvormen en gluten bloem weggedaan. Ik zou na afloop de keuken willen ontsmetten. Heel veel gedoe allemaal.

Ik heb het bij glutenvrij gehouden en dat verzwegen. De meeste jongetjes hebben ervan gesmuld. Het waren cakejes met gestampte M&M’s erin, dat geeft een leuk gekleurd effect. Op de cakejes heb ik een dikke laag blauwe glazuur gesmeerd. Alexander wilde namelijk een Spiderman feestje, dat verklaart ook de Halloween spinnen op en naast de cakejes. Natuurlijk bleek dat nou net voor enkele jongetjes te raar. Glutenvrij was geen probleem maar dat de cakejes blauw waren ging te ver: Ik lust geen blauwe cake ….

Voor de glutenvrije verjaardagscakejes:
100 gram basterdsuiker
100 gram boter op kamer temperatuur
2 eieren
100 gram glutenvrije bloem en een eetlepel zelfrijzend bakpoeder
50 gram M&M’s (zonder pinda) grof gestampt in de vijzel
12 caisses (muffinpapiertjes)s en muffinvorm voor 12 muffins


Verwarm de oven voor op 200C en vet de caisses in, doe ze in de muffinvorm. Laat kind M&M’s stampen.
Meng boter met suiker. Klop met mixer tot het niet meer kraakt. Mix de eieren erdoorheen en vervolgens de bloem met bakpoeder. Meng met een spatel de gestampte M&M’s erdoorheen. Vul met twee eetlepels de papieren caisses.
Plaats vorm in het midden van de voorverwarmde over en bak in ongeveer 30 minuten gaar. De cakejes zijn klaar als een saté pen er droog weer uit komt nadat je hem erin steekt.
Laat de cakejes afkoelen en maak de glazuur.


Voor de glutenvrije glazuur:
1 pakje Mon Chou (100 gram)
50 gram boter
200 gram poedersuiker
Mespunt blauw kleurstof in poedervorm.


Verwarm de boter en Mon Chou heel even tot het zacht maar niet gesmolten is zodat ze makkelijk mengen. Mix er de poedersuiker en kleurstof doorheen. Besmeer de cakejes ermee. Decoreer eventueel met M&M’s, kaarsjes en spinnen.



zondag 10 oktober 2010

Appel custardtaart

Gisteren was glutenvrije papa jarig. Feesten en partijen doen wij thuis altijd volledig glutenvrij. Dan kan iedereen lekker meedoen en hoeven we niet bang te zijn voor kruimels.
De verjaardagstaart kwam uit de krant. Een paar dagen geleden stond onderstaand recept in de krant. Ik heb alleen maar gewone bloem vervangen voor glutenvrij, verder niks aangepast. Erg lekker als de taart nog lauwwarm is met een schep koude slagroom.

Ingredienten:
• 300 gram glutenvrije bloem
• 150 g boter
• 80 g basterdsuiker
• 800 g appelen
• sap van een ½ citroen
• 4 eieren
• 125 ml slagroom
• 1 el maïzena
• 100 g suiker
• 2 zakjes vanillesuiker
• 1 el versgeraspte nootmuskaat

Stort de bloem en de basterdsuiker en een klein snufje zout in een kom en snijd daar de koude boter met een deegsnijder of met twee messen door tot alles kruimelig is. Voeg dan 3 eetlepels water toe en kneed het deeg met de hand tot een samenhangende bal. Gaat dat niet, gebruik dan nog 1 of 2 lepels water. Laat het deeg tenminste een half uur op stijven.

Schil intussen de appelen en snijd ze in plakken. Besprenkel ze met citroensap en desgewenst met kaneel.
Kluts de eieren met de room, de maïzena, de vanille- en gewone suiker en de nootmuskaat.
Verwarm de oven voor op 200 graden. Beboter een stuk bakpapier en leg dat in een springvorm van 26 cm doorsnee. Rol het deeg uit tot een ronde lap die groot genoeg is om ook rand van de vorm te bekleden en schik het deeg in de vorm.

Prik het deeg in met een vork. Leg er een stuk aluminiumfolie op met daarbovenop bakknikkers of oude gedroogde bonen – iets dat zwaar genoeg is om het deeg op zijn plaats te houden. Bak het deeg 15 minuten in de oven.

Haal de verzwaring van het deeg en schik de plakken appel in de vorm. Giet de custard (het eiermengsel) eroverheen en bak de taart nog drie kwartier.
Bestrooi hem met een lepel kristalsuiker en zet hem nog vijf minuten onder de grill (oppassen dat het deeg niet verbrandt, dan uitzetten!).


bron: www.nrc.nl/thuiskeuken

maandag 4 oktober 2010

Schoolreisje

Wanneer ik niet aan het moederen ben, werk ik als juf op een middelbare school. Vorige week ben ik met zes brugklassen op schoolreisje geweest in een jeugdherberg. Tussen de 150 brugklassers die mee waren was er 1 jongen met een glutenvrij dieet. Laten we hem Jan noemen.


Ooit zal Alexander ook op meerdaags schoolreisje gaan dus was ik natuurlijk erg benieuwd hoe dat zou gaan. Zou Jan al zijn eten voor de drie dagen meenemen, hoe groot zou die tas dan wel zijn, hoe zouden Jan, zijn klasgenoten en het jeugdherbergpersoneel omgaan met het glutenvrije dieet? Zijn moeder had zelf al contact opgenomen met de jeugdherberg over het menu. Zou ze het eten precies namaken of nam hij iets anders mee?

Ik heb me moeten beheersen om me niet met hem te bemoeien. Aan de ene kant vond ik het mijn taak als docent en glutenexpert om ervoor te zorgen dat Jan veilig kon eten. Aan de andere kant wilde ik de verantwoordelijkheid zoveel mogelijk bij hem leggen. Bij vertrek zag ik dat zijn moeder de tas met eten (niet eens zo heel groot) droeg en in de bus zette. Hoewel ik me dat als moeder goed kon voorstellen was ik als juf niet van plan om hem alles uit handen te nemen.

Bij aankomst in de jeugdherberg sprak ik de kok. Hij was goed op de hoogte van het dieet. Wat me opviel is dat iedereen die ik erover sprak, zoals de receptionist en de begeleidende docenten allemaal wel iets wisten van gluten. O ja, zeiden ze, glutenvrij, dat is lastig, gluten zitten overal in.

Samen met Jan bekeek ik de keuken. Hij kreeg er zijn eigen hoekje voor zijn spullen. De kok en Jan spraken af dat hij zelf zijn eten zou komen halen en zelfstandig zou klaarmaken. Dat ging goed. Hij verwarmde zijn eigen bakjes met eten in de magnetron en haalde eigen boterhammen uit de bekende gele verpakking uit de keuken. Niemand die ervan opkeek.

Ik kon mijn ogen niet van Jan afhouden omdat ik me dan telkens voorstelde hoe Alexander later op schoolreisje zou gaan. Vooral tijdens het eten keek ik hoe hij zich gedroeg in de groep. Het is een gezonde, zelfverzekerde en voornamelijk erg gewone puber tussen zijn klasgenoten. Hij zal mij wel een hele rare juf vinden.

woensdag 29 september 2010

Kipnuggets

Soms zeg ik wel eens dat de Coeliakie van mijn zoon vooral een culinaire uitdaging is. Dit is voornamelijk stoere praat en schuurt enigszins tegen de waarheid aan. Echter, het ongerezen glutenvrije brood dat nog steeds in mijn vriezer woont is wel degelijk een uitdaging.

Van een vriendin kreeg ik de tip om het onderstaande recept eens uit te proberen. Zij had het Jamie Oliver zien maken bij Oprah. Tijdens het vertalen heb ik het glutenvrij gemaakt en een beetje aangepast.

Ik heb nog niet zo veel recepten voor het avondeten geplaatst. ’s Avonds eten we meestal eenvoudig, van nature glutenvrije producten: aardappelen, groente, vlees, rijst en soms gv pasta. Ik vind dit een leuk recept omdat nuggets echt kindervoedsel zijn terwijl Jamie Oliver er een lekkere en relatief gezonde draai aan geeft.


Ingredienten:1 teentje knoflook
1 citroen
3 glutenvrije oude, geroosterde boterhammen
2 eetlepels boter
Peterselie, 2 takjes
Zout en peper
1 eetlepel rijstmeel
1 ei
1 dubbele kipfilet
Olijfolie

Pel knoflook en rasp de citroenschil. Doe de geroosterde boterhammen in een keukenmachine met de boter, knoflook, citroenrasp, peterselie, zout en peper. Maal tot een fijn mengsel en doe dit mengsel in een diep bord.
Doe de bloem in een tweede bord. Breek het ei in een schaal en klop los met een vork. Snij de kipfilets in gelijke stukjes. Doop het eerst in de bloem tot het er volledig mee is bedekt. Doop ze dan in het losgeklopte ei en tot slot in het gekruide paneelmeel. Druk de kruimels stevig aan, het vlees moet helemaal bedekt zijn.
Je kunt de nuggets op twee manieren klaarmaken.
In de oven: Plaats de nuggets op een met bakpapier bekleedde plaat en bak 15 minuten in een op 225 ˚C voorverwarmde oven.
Je kunt de nuggets ook frituren in een diepe koekenpan met een flinke bodem olijfolie gedurende 4 of 5 minuten.



Crunchy Garlic Chicken recipe from Jamie's Food Revolution by Jamie Oliver Oprah.com -March 24, 2010

zondag 26 september 2010

Misbaksel

Terwijl de broodmachine stond te zoemen met een tweede brood die dag typte ik vorige week een zelfvoldaan stukje over broodbakken. Wat was ik er toch goed in geworden…
Dat is de goden verzoeken natuurlijk! Niet lang nadat ik het bericht had geplaatst piepte de broodbakmachine. Verwachtingsvol opende ik de klep, er zeker van er een prachtig brood aan te treffen.

Groot was mijn teleurstelling: een ongelijke klomp hard geworden, ongerezen deeg viel mij ten deel. Wat een afknapper! Waarschijnlijk ben ik vergeten gist toe te voegen.
Zuinig als ik ben, wil ik toch graag iets nuttigs doen met het misbaksel. Het was een brood van 500 gram meel maar om er nou een pond paneermeel van te maken vind ik wat veel. Tot ik een beter idee heb, heb ik het brood in sneetjes in de diepvries.

Een post op het coeliakieforum dan maar:
o, o, o, gisteren twee broden gebakken waarvan 1 heel mooi geworden en 1 jammerlijk mislukt is. Het is een mysterie waarom de tweede niet gelukt is, het lijkt wel of ik vergeten ben gist toe te voegen. Misschien is dat ook wel zo, trouwens.

Het brood is een oneetbare klomp geworden maar ik vind het moeilijk om weg te gooien. Heeft iemand tips om nog iets eetbaars te maken met mislukt brood? Zelf zat ik al te denken aan paneermeel.


Drie tips om paneermeel te maken, een voor croutons, een voor broodpap, voor pizzabodem en voor de eendjes. De croutons vind ik een goede tip maar ik maak er mijn kleuter niet blij mee. Met een pizzabodem wel dus die ga ik zeker uitproberen. Ook zullen de eendjes en waarschijnlijk de vissen in de omgeving smullen van glutenvrij deeg.

Ondertussen liggen de sneetjes klomp dus nog in de diepvries. Vandaag heeft glutenvrije papa per ongeluk een sneetje klomp ipv brood gesmeerd voor Alexander. Hij at het gewoon op! Misschien hoef ik dus helemaal niet creatief te worden met ongerezen brood. Een flinke klodder Nutella maakt een hoop goed.

zondag 19 september 2010

Brood

In het weekend bak ik vaak brood voor een week of twee. Ik vind het heerlijk om op zater-, of zondagmorgen het huis op te ruimen en dan zo veel mogelijk machines aan te zetten: de wasmachine, afwasmachine en broodbakmachine. Daar wordt mijn huisvrouwen hart warm van.

Broodbakken is een kunst op zich. Het blijft voor mij een raadsel hoe het komt dat een brood er elke keer anders uit komt terwijl ik voor mijn gevoel altijd hetzelfde doe. De ene keer is het prachtig gerezen en luchtig en de volgende keer blijft het klein en compact of rijst het juist zo omdat het gevuld is met gaten en snel weer inzakt. Ik heb een hele fijne broodbakmachine met een glutenvrij programma dus daar kan het niet aan liggen. Deze zomer was het helemaal bar en boos: toen het zo mooi weer was werd het helemaal niks met het brood.


Sinds ik begon met bakken heb ik veel geëxperimenteerd met verschillende soorten meel, hoeveelheden en toevoegsels. Inmiddels weet ik dat mijn brood het beste lukt als ik bak met meel van Schär. Omdat dat Schär hier in de buurt goed te verkrijgen is gebruik ik dat het meest en ben ik er aan gewend. De basis voor mijn brood is altijd Mix B en daar meng ik dan ander meel doorheen. Vaak is dat donker brood meel van Schär maar het kan ook boekweit-, of maismeel zijn. Ik gebruik 450 gram meel omdat ik daar 7 gram gist voor nodig heb, precies wat er in de zakjes van Dr Oetker zit.


Ingrediënten voor 1 brood


450 gram broodmeel* 4 dl lauwwarm water
Eetlepel Blueband vloeibaar
Dessertlepel suiker
Dessertlepel gejodeerd zout
Dessertlepel fiberhusk
2 eetlepels appelvezels
7 gram (1 zakje) gist van dr Oetker

*Broodmeel: bijvoorbeeld 200 gr MixB en 250 gr donker brood mix of 250 gr Mix B en 200 gr boekweitmeel

Weeg de droge ingrediënten voor 1 brood af en roer door elkaar in een kom. Giet eerst het lauwwarme water in de bakvorm van de bbm en voeg de vloeibare margarine toe. Strooi voorzichtig het meelmengsel erbij en zet de machine aan.

Ik vind het handig om meteen twee broden te bakken . Weeg daarna dus de ingrediënten voor brood 2 af en meng, behalve de gist. Zet een kom met meelmengsel, zakje gist en margarine naast de bbm. Als beide broden klaar zijn laat ze dan afkoelen onder een schone theedoek en snij er boterhammen van. Verpak het aantal sneetjes dat je per dag verbruikt in alufolie en vries in.

zondag 12 september 2010

Käsekuchen mit Beeren


Ik ben er groot voorstander van om kinderen op jonge leeftijd zo veel mogelijk te laten meehelpen in de keuken. Deze Duitse Käsekuchen is daar heel geschikt voor. Je hoeft de ingrediënten alleen maar door elkaar te roeren met een spatel en voorzichtig in de bakvorm te gieten.

De taart lijkt erg veel op een cheesecake. Wat het eenvoudiger maakt is dat hij geen bodem van deeg heeft. Erg lekker met bosbessen die nu veel te krijgen zijn maar ik kan me voorstellen dat je ook ander fruit of zelf stukjes chocolade gebruikt.

Käsekuchen mit Beeren

Zutaten (ingrediënten):
1 bak kwark (450 gram)
1 bekertje crème fraiche (125 gram)
2 eieren
1 pakje vanillepudding (Dr Oetker)
1 zakje vanille suiker
200 gram bosbessen
Vet voor de vorm

So gelingt es:
Oven voorverwarmen op 160 graden. Vorm invetten en bodem bedekken met bakpapier.
Kwark mengen met creme fraiche, eieren, vanillepuddingpoeder en suiker. Voorzichtig mengen zonder dat het mengesel luchtig wordt.
Helft van het mengsel in bakvorm gieten. Het fruit wassen en drogen. Tweederde deel over het kwark- vanille mengsel verspreiden. Andere helft van het kwarkmengsel over het fruit verdelen en gladstrijken.
In het midden van de oven een uur gaar bakken. De Käsekuchen in de vorm laten afkoelen en opdienen met de rest van het fruit.


bron: Woche der Frau, August 2010

vrijdag 10 september 2010

K@#$t !

Deze week hebben glutenvrije papa en ik het glutenvrije dieet grondig vervloekt. Het is erg frustrerend als blijkt dat je na drie jaar je uiterste best doen op het dieet toch nog fouten maakt.

Er werd op school uitgedeeld. Alexander had lekker iets uit zijn eigen trommeltje gekozen en mocht de traktatie mee naar huis nemen zodat wij konden bepalen of het safe was. So far, so good. Trots liet hij een ballon zien waar een lolly in zat. Het zag er verleidelijk uit en papa bekeek de lolly eens goed. Het was een Chupachup lolly. Chupachups hebben we al vaker gegeven en papa was dus in de veronderstelling dat ze allemaal glutenvrij zijn.

De pest is dat je nooit eens kan ontspannen met dit dieet, je moet altijd op je hoede zijn voor gluten. De ingrediënten van producten veranderen voortdurend en zijn zelden logisch. Fruit-, yoghurt-, salmiak-, ice-cream-, en chewlolly’s van Chupachup zijn allemaal veilig maar de lolly’s met cola smaak niet. Hoe bizar is dat?

Drie keer raden wat voor smaak er in de ballon van Alexander zat. ’s Avonds vertelde me hij blij dat hij een heerlijke cola lolly gegeten had. Mijn hart sloeg toch wel even een slagje over. Tegelijkertijd was ik benieuwd wat voor reactie dat zou oproepen bij hem. Nauwlettend hielden we Alexander’s ontlasting in de gaten. Die bleef goed maar zijn gedrag werd strontvervelend. Als hij gluten binnen krijgt dan wordt hij dwars en boos.

Zou ik hem vertellen dat er in die lekkere lolly gluten hebben gezeten? Wat is opvoedkundig gezien het beste? Ik vond het moeilijk . Aan de ene kant wil ik hem niet te veel met zijn Coeliakie belasten. Hij zal er nog zijn hele leven mee moeten omgaan. Aan de andere kant willen we ook eerlijk zijn. Hij was uiteindelijk zo dwars en vervelend dat hij daar zelf veel last van had dus we hebben het hem wel verteld. Hij zal niet snel meer een cola lolly eten.

zaterdag 4 september 2010

De vissen in het Spaarne

Het volgen van het glutenvrije dieet houdt helaas meer in dan het kopen van glutenvrije koekjes en het bakken van glutenvrij brood. Daar ben je vrij snel aan gewend. Wat veel meer impact op je leven heeft is het gevaar van kruisbesmetting. Gluten kunnen zich schuil houden op niet gewassen handen, servies en speelgoed. Elk spoortje ervan kan schade aanrichten.

Hoewel ik het laatste jaar wat makkelijker ben geworden met betrekking tot kruisbesmetting ben ik er toch huiverig voor om Alexander met gewoon brood te laten spelen. We zullen dan ook niet zo snel de eendjes gaan voeren bijvoorbeeld. Dat zouden we best kunnen doen met gluten brood als we daarna de handen goed wassen. Of we nemen de veilige optie en voeren de eendjes glutenvrij brood maar als je zelf je brood bakt gooi je dat na al die moeite niet zo snel in het water.

Ik had dan ook gemengde gevoelens toe zich een nieuwe hobby voordeed in ons huishouden. Alexander had van papa een hengel gekregen en daar moest mee gevist worden. Het was een eenvoudige bamboe hengel met een dobbertje en een haakje waar je normaal gesproken een stukje brood aan zou kneden. In verband met kruisbesmetting zagen we gewoon brood zagen we niet zo zitten. Ik had een veto uitgesproken over het glutenvrije brood. Wat dan te gebruiken? Om een kleuter te confronteren met levende maden aan een haakje is ook weer zo wat.

Zo kwam het dus dat de vissen in het Spaarne de afgelopen week verwend zijn met stukjes bitterkoek. Bitterkoekjes zijn in grote hoeveelheden te verkrijgen bij onze super om de hoek en laten zich goed kneden rond een haakje. De vissen laten het zich goed smaken want Alexander heeft al een paar keer beet gehad.

zondag 22 augustus 2010

Weer naar school

Morgen is onze vakantie afgelopen. Alexander gaat weer naar school en ook wij moeten weer aan het werk. Hoe leuk de vakantie ook was, we zijn er wel aan toe om te beginnen.

Dat betekent dat we vandaag dus de nodige voorbereidingen treffen. Er moet een brood worden gebakken voor het overblijven, de schooltas moet worden opgezocht en de gymtas klaargelegd.


Alexander heeft dit jaar dezelfde juffen als vorig jaar. Een gesprekje met hen over zijn Coeliakie hebben we vorig jaar al gedaan. Ik zal wel even aan ze vragen hoe ik dit jaar de brief met informatie zal uitdelen. Vorig jaar ging dar per mail. Deze brief geef ik aan alle ouders zodat ze rekening kunnen houden met het dieet als hun kind uitdeelt of als Alexander een keertje komt spelen. Op internet zijn meerder versies van zo'n brief te vinden. Ik heb de mijne van http://www.glutenvrij.nl/. Voor de zekerheid heeft Alexander in de klas een trommeltje met glutenvrije snoep voor als er wel gluten worden uitgedeeld. Daar stop ik zijn lievelingssnoep in. Hij vindt het heel fijn om mee te kunnen doen met de rest van de klas maar ik kan me voorstellen dat niet iedereen rekening kan of wil houden met trakteren. Vandaar dus dat ik extra lekker snoep in zijn trommeltje doe om de pijn van het anders zijn een beetje te verzachten. In zijn snoeptrommel stop ik vandaag: minizakjes M&M's, Bifiworstjes en zakjes Haribo gummibeertjes

Gelukkig is Alexander een goede broodeter. Ik bak het zelf in de broodbakmachine van Schär MixB en dat vindt hij lekker. Hij krijgt meestal vier boterhammen mee. Twee met iets hartigs, kaas of Tartex bijvoorbeeld, en twee met chocopasta. Ik verpak de boterhammen per twee in alufolie om ze vers te houden en doe ze in zijn trommel, de hartige bovenop. Als tien-uurtje krijgt hij dan nog fruit, een knijpzakje fruit, zelfgebakken ontbijtkoek of Liga eerste stap mee.

Het gewone leven gaat weer beginnen!

zaterdag 14 augustus 2010

Ijsje


Er zit standaard glutenvrij snoep in mijn tas, je weet maar nooit wat we onderweg tegenkomen waar gluten in kunnen zitten. Overal wordt er gegeten, gesnackt en gesnoept en ik vind het sneu voor Alexander als hij iets lekkers moet afslaan omdat er gluten in zitten. Meestal kan ik daar aardig op inspelen en heb ik een vergelijkbaar alternatief in mijn tas voor hem. Het is nog steeds zomervakantie en dan hoort een kind toch minimaal 1 ijsje per dag te eten. Bij temperaturen boven de 25 eigenlijk zelfs twee. Helaas kun je echter geen ijsje in je tas stoppen voor later.

Omdat de kinderen nog klein zijn hielden we het op ijsgebied deze zomer lang bij raketjes. Raketjes zijn lekker, goed verkrijgbaar, groot genoeg voor peuters en kleuters en glutenvrij. Aan het begin van de zomer voegden we ook nog perenijsjes aan ons repertoire toe. Vrolijk likten we aan onze ijsjes tot ik op een goede dag in juli zwichtte voor een Magnum. Ik zag de ogen van de kinderen groot worden van begeerte. Dat zag er lekker uit. Ik had me nog niet in de ingrediënten van deze verleiding verdiept dus mama at deze lekker alleen op. Thuis maar eens de onvolprezen website http://www.livaad.nl/ gecheckt. Alexander is erg gelukkig dat hij ook een Magnum mag eten. Nou ja, dan moet het wel van ons mogen natuurlijk…

Magnums zijn natuurlijk lekker en ik snap best dat Alexander ze graag eet maar het maakte mij iets duidelijk over het glutenvrije dieet, iets dat voor een kind ook erg belangrijk is. Je keuzes zo beperkt zijn als je glutenvrij eet. Terwijl we laatst een MacFlurry M&M aan het eten waren zei Alexander genietend: nu mag ik al uit vier ijsjes kiezen hè, mama: een raket, een perenijsje, een M&M ijsje en een magnum. Die keuze maakte hem minstens net zo gelukkig als het ijsje.

maandag 9 augustus 2010

Ik ga op vakantie...


Ik ga op vakantie en ik neem mee: mijn glutenvrije keuken! We komen net terug van vakantie. We hebben niet al te ingewikkeld gedaan dit jaar in verband met het jongste zusje. We hebben een huisje gehuurd op de Veluwe. Het was heerlijk om er even tussenuit te zijn. In onze glutenvrije koffer zat dit jaar:

Glutenvrij brood, zelf gebakken en voorgesneden. Meestal heeft Alexander aan 1 brood per week voldoende, voor de zekerheid dus maar anderhalf mee genomen.
Alexander's eigen kuipje margarine
Tube Fred en Ed chocopasta
Zak gv pasta en pak rijst
Pannenkoekenmix , zelf gemengd van Schar MixC met een theelepel bakpoeder en een theelepel Xanthangom in een plastikzakje
Plastikzakjes en aluminiumfolie en plastikbakjes om gluten van glutenvrij gescheiden te houden in het huisje
Glutenvrije koekenpan en spatel
Snijplankje
Minstens twee theedoeken, vaatdoekjes, schuursponsjes en afwasmiddel
Glutenvrije pap voor het ontbijt
Broodtrommels voor picknick
Lijst met lokale MacDonald´s en pannenkoekenboerderijen die glutenvrije pannenkoeken serveren
Grote voorraad gv koek en snoep, het is tenslotte vakantie

In de jaren dat we nog geen kinderen hadden vonden we het heerlijk om in de vakantie niks zelf te doen en op een terras te ontbijten, lunchen en dineren. Met kleine kinderen gaat dat minder makkelijk. Met die van ons in ieder geval niet, ze breken na 15 minuten de tent af.
Vandaar dat ik dus zorg dat we altijd iets te eten en drinken bij ons hebben als we op pad gaan. Als wij dan op een terras koffie drinken krijgen de kinderen appelsap en geef ik ze iets lekkers uit eigen voorraad.
Deze vakantie zijn we twee keer we uit eten geweest. We hebben pannenkoeken gegeten en een keer hamburgers zonder broodje bij de Mac. Het deed denken aan vervlogen tijden hoewel het nog niet geheel ontspannen was.

dinsdag 13 juli 2010

Twee stappen voor

Een glutenvrije mama moet altijd twee stappen voor uit denken. Bij verjaardagen, uitstapjes, speelafspraken, sportdagen, judo examens, alles wat leuk is eigenlijk, moet ik altijd rekening houden met het feit dat er iets gegeten zou kunnen worden dat gluten bevat.
Het einde van het schooljaar blijkt daar een goed voorbeeld van te zijn. Daar kom ik nu achter aan het einde van groep 1.

Het begon met een sportdag en het schoolreisje, daarna vierden de juffen hun verjaardag. Naast de ‘wat zal ik namens Alexander de juffen cadeau geven’ stress moest ik even met de juf praten over wat er getrakteerd werd.

Ik ga er namelijk van uit dat het mijn verantwoordelijkheid is om te zorgen voor glutenvrije alternatieven voor eten en traktaties op school en bij anderen. Het is erg prettig als er voor gezorgd wordt maar het hoeft niet.

Na het feestje van de juffen vertelde Alexander dat hij een cakeje gegeten had. Geen idee wat voor cakeje. Daar hadden de juffen voor gezorgd en ik ga er maar van uit dat het safe was. Gelukkig zal Alexander nooit zo maar iets eten en vraagt altijd of het wel glutenvrij is. Die middag en de volgende dag lette ik scherp op hem maar hij had nergens last van.

Ook bij de naschoolse opvang is het opletten. Op het aankondigbord had ik gelezen dat ze in de vakantie wentelteefjes gingen bakken in het kader van het thema ‘Holland’. Dat bleek op maandag te zijn, een dag dat Alexander naar de naschoolse gaat. Het wordt voor hem steeds belangrijker om niet op te vallen en mee te doen met de rest van de groep. Daarom vind ik het belangrijk om voor alternatieven te zorgen die zo veel mogelijk lijken op de gluten variant.

Zo stond ik dus zondagavond glutenvrije wentelteefjes te bakken die hij aldaar in de magnetron kon opwarmen. Gistermorgen ging hij met zijn wentelteefjes naar de NSO. Hij heeft er lekker van gegeten. Vandaag is hij erg moe en jengelig. Dan vraag ik me meteen af of hij toch iets verkeerd binnen heeft gekregen; lagen er kruimels in de magnetron, was de poedersuiker besmet met gluten, of is hij gewoon moe en jengelig?

Zo kun je als glutenvrije mama nooit ‘in the moment’ zijn. Je loopt altijd een stap achteruit (waar heeft hij gisteren gegeten waar hij nu last van kan hebben) en twee voor uit (tegen welk eetmoment kunnen we nu weer aanlopen).
Overmorgen vieren de juffen van de naschoolse hun verjaardag. Dat wordt cake bakken morgen. Heeft iemand nog een idee voor een cadeautje?

maandag 5 juli 2010

Banana Bread


Gisteren liep ik langs de fruitschaal en trof daar een aantal zeer zielige bruine bananen aan. Het is lastig een kind een bruine banaan te geven. Die laten ze liever staan hoe vaak je ook zegt dat bruine bananen lekkerder zijn, want zoeter, dan een gele. Omdat ik nog in Amerikaanse sferen ben van de peanut butter cookies heb ik een recept voor Banana Bread opgezocht.

I love bananas!

Ze happen makkelijk weg en ze zitten vol met voedingstoffen als vitamine B6, kalium, foliumzuur (B11) en vezel. Alexander heeft een poosje praktisch op bananen geleefd toen hij ziek was van de gluten maar wij nog niet wisten dat hij Coeliakie heeft. Iets anders at hij simpelweg niet. Hij was toen pas twee dus hij kon het ons nog niet vertellen maar waarom maar waarschijnlijk omdat hij van andere dingen buikpijn kreeg.


Hoewel de naam Banana Bread doet anders doet vermoeden is dit geen recept voor brood. Het is eerder een cake of iets dat je eet bij wijze van ontbijtkoek.
Je kunt aan het onderstaande recept nog veel extra dingen toevoegen zoals bijvoorbeeld walnoten, chocolade, kaneel of kokos. Zie ook www.banana-bread.biz en verbaas je. Op deze site staan honderden variaties. . Ik heb me beheerst en me aan het recept gehouden, het is net niet te zoet en heeft iets pittigs door de nootmuskaat.

Banana Bread
150 gram zachte boter
150 gram bruine basterdsuiker
3 eieren
250 gram glutenvrije bloem (bijvoorbeeld MixC)
half zakje bakpoeder
2 rijpe bananen geprakt
Snufje nootmuskaat
1 theelepel Xanthangom (optie)

Verwarm de oven voor op 175 graden C.

Mix de eieren, boter en bruine suiker tot glad mengsel. Meng de droge ingrediënten en voeg toe aan botermengsel met de bananen.
Giet in een cakevorm en bak 60 minuten in de oven. Het brood is gaar als saté pen er droog uit komt.






maandag 28 juni 2010

Gluten Free Peanut Butter Cookies

Ik weet niet meer wat mij ertoe bracht om op internet om zoek te gaan naar het recept voor peanut butter cookies. Ik denk dat ik erop kwam doordat ik op een landerige avond eens op youtube.com de zoekterm gluten free cooking intikte. Als je dat doet gaat er een wereldvoor je open. Je krijgt een kijkje in vele, voornamelijk Amerikaanse, keukens met mensen die recepten koken of tips geven of experts die vertellen over Coeliakie of het dieet. Erg leuk om eens te bekijken als je Engels goed genoeg is.


Helaas zijn er nog niet zoveel Nederlandse filmpjes te vinden. Ik voel me nog niet geroepen daar een einde aan te maken. Wie weet, in de toekomst…

Op youtube.com staan tientallen recepten voor deze pindakaaskoekjes en er zijn er nog meer te vinden op de rest van het internet. Deze heb ik geprobeerd. Het recept spreekt me aan omdat het ingrediënten bevat die de meeste mensen wel in huis hebben.

Peanut Butter Cookies

1 cup (240 gr) glutenvrije pindakaas zoals Calve.
1 cup (240 gr) suiker
1 ei
1 theelepel bakpoeder
1 theelepel Xanthangom (optie)

Verwarm de oven voor op 175 graden.
Meng de ingrediënten.
Vorm er balletjes van, leg op bakplaat en druk een beetje plat met een vork. De ribbeltjes afdruk van de vork in het koekje hoort erbij.
Bak 15-20 minuten tot ze goudbruin zijn. Laten afkoelen en smullen maar.

donderdag 24 juni 2010

Les in het loslaten


Deze week had Alexander zijn eerste schoolreisje. Ik weet niet wie het spannender vond: hij of ik. Alle leerlingen van groep 1 gingen lopen naar het station, met de trein naar Santpoort-Noord en daar spelen in de speeltuin en patat eten. Oei,met 60 kleuters lopen door de stad, het station, de trein, patat. Ik voorzag vele gevaren met -, en zonder gluten.


Voor een glutenvrije mama gaan de voorbereidingen verder dan het inpakken van een tas met zwemspullen en een pakje appelsap. Allereerst heb ik mezelf aangeboden als hulpmoeder. Ik dacht als ik er zelf bij ben kan ik erop letten dat hij zich gedraagt, niet onder de trein springt of van de glijbaan valt en zijn handjes wast voor hij gaat eten. Hulpouder op schoolreisje blijkt echter een zeer geliefd baantje te zijn waar veel ouders naar solliciteren en de klassenouder het eerste recht op heeft. Bijzondere wereld die basisschool… ik viste dus achter het net want ik heb nooit enige ambitie gehad om klassenouder te worden.


Bij elke happening op school meld ik me bij de juf met de vraag of er ook iets bij gegeten gaat worden. Tijdens dit schoolreisje zouden de kinderen patat krijgen als lunch. Ik kreeg van de juf een naam van de snackbar die de patat voor de lunch zou leveren. Patat is namelijk van nature wel glutenvrij maar in het vet kunnen gluten- kruimels van kroketten en kaassoufflés zwemmen. Speeltuin en snackbar werden gemaild en waren zeer coöperatief. Het frituurvet bleek inderdaad niet glutenvrij maar de beheerster van de speeltuin wilde haar eigen frituurpan meenemen naar de speeltuin. Dan kon ze ter plekke patat voor Alexander bakken in schoon vet.
Dinsdag hebben we Alexander afgeleverd bij school, volgepompt met waarschuwingen en met een megagrote rugtas met zwemspullen, schone kleren, limonade en een tube gv mayonaise. De hele dag keek ik op mijn horloge of ik hem al af kon halen. Ik hield mijn telefoon in de gaten voor het geval het ziekenhuis zou bellen dat Alexander was opgenomen met een schedelbasisfractuur omdat hij van de schommel was gevallen.


Om kwart over drie stond ik met andere gespannen ouders te wachten op onze kinderen. Er zal toch niks gebeurd zijn, nee dan hadden ze wel gebeld, zeiden we tegen elkaar. Toen kwamen de doodvermoeide maar zeer tevreden kleuters de school uit stromen met bruine snoetjes van de zon en zwarte handjes van het zand. Het was een fantastische dag geweest. Alexander had tegen de juf gezegd dat hij volgend jaar weer naar deze leuke speeltuin wilde. De patat was lekker geweest.


Op de terugweg liep Alexander wel te strompelen. Zie je wel, dus toch een ongeluk gebeurd, dacht ik. Maar nee, hij bleek de zandbak te hebben meegesmokkeld en een schoen vol zand te hebben.

maandag 14 juni 2010

Sushi



Hoewel ik een erg braaf persoon ben sla ik wat betreft eten alle adviezen van de ‘Ouders van Nu’ en het consultatie bureau in de wind. Die prediken dat je het aan tafel gezellig moet houden. Als een kind iets niet wil eten moet je vooral niet dreigen dat geen toetje krijgen als ze hun bordje niet leegeten en je schouders ophalen.



Mijn kinderen moeten hun bordje leegeten al is het het laatste wat ze doen. Ik dreig met hel en verdoemenis als ze zitten te treuzelen. Het is dus regelmatig ruzie bij ons aan tafel en de stand is op het einde meestal 1-1. De bordjes zijn min of meer leeg (1 punt voor ons) maar de kinderen hebben er alles aan gedaan om dat te voorkomen: hapje 10 minuten lang herkauwen, zich verstoppen en verzetten etcetera ( punt voor hen).

Ontbijt en lunch gaan trouwens goed, daar is nauwelijks enige dwang nodig maar bij het avondeten is het vaak raak. Ik weet best dat we dit zelf in stand houden en dat er pedagogisch gezien vast betere manieren zijn om met het avond eten om te gaan maar ik kan niet anders. Ik kan gewoon niet relaxed blijven bij volle bordjes en lege kindermaagjes voor het naar bed gaan.

Misschien komt het door het trauma dat ik zelf heb opgelopen in de periode dat Alexander ziek werd van de gluten. Hij weigerde toen steeds meer te eten. Eerst at hij geen avondeten, toen geen boterhammen meer en op het laatst at hij alleen nog maar rozijntjes, bananen en Danoontjes. Hij zag er uit als een Afrikaans hongerkindje met zijn magere beentjes en opgezwollen buik. Ik maakte me vreselijke zorgen.

Hoewel het echt geen kinderen zijn die je alles kan voorzetten en om olijven komen zeuren of vragen wanneer we weer eens gamba’s gaan eten zijn ze wel gewend om alles te proberen. Er zijn zelf avonden dat ze uit zichzelf voorbeeldig eten. Ik kook zo gevarieerd mogelijk en ze eten wat de pot schaft. Zo was ik dit weekend van plan om sushi te maken. Dat had ik sinds ik moeder ben geworden niet meer gemaakt. Behoorlijk exotisch maar aangezien de kinderen van rijst en van vis houden had ik bedacht dat we het gewoon gingen proberen.

Ik moest me de hele dag inhouden om niet te zeggen: vanavond gaan we iets heel lekkers en speciaals eten!!!! Dat is het recept voor ruzie aan tafel, net als de woorden: eet maar lekker op, dat is heel gezond. Ik maakte de sushi van:




Sushi
250 gr sushi rijst, 2 eetl rijstazijn, 2 eetl suiker, 1 theel sojasaus
6 nori vellen
Reepjes komkommer en adocado
Zalm en tonijn in reepjes

Maak de sushirijst zoals op verpakking staat aangegeven. Ik heb sushi rollen gemaakt met verschillende combinaties van komkommer, avocado, tonijn en zalm.
Op het bord sojasaus (let op dat je glutenvrije sojasaus neemt, die van Inproba is veilig) en voor de volwassenen wasabi en ingelegde gember erbij.

En wat was het oordeel van de kinderen? Voor Helena was het nog een beetje te buitenissig, die vond de stokjes vooral erg leuk om mee te spelen. Maar Alexander zei: mmmm! Hij heeft er niet veel van gegeten maar wel met smaak. Wij hebben zo van de sushi genoten dat we helemaal vergaten ruzie te maken met de kinderen en ze een extra groot toetje hebben gegeven.

zaterdag 12 juni 2010

Cheesecake

Ik maak graag cheesecake. Ik vind het een lekkere en feestelijke taart. Bovendien zijn de meeste ingrediënten van nature glutenvrij, net als bij kwarktaart. Het verschil met kwarktaart is dat een cheesecake in de oven wordt gebakken en zo zijn stevige structuur krijgt. Een kwarktaart wordt met gelatine in de koelkast stevig gemaakt. De smaak van kwarktaart is frisser en kwarkiger. Ik houd juist van de stevige en toch zachte structuur en van de romige naar machtig neigende smaak van cheesecake.

Ik heb onderstaand recept gebaseerd op het recept van Jamie Oliver voor “Bloomin' easy vanilla cheesecake”. Je kunt hier eindeloos mee variëren.

Ik ben fan van veel Britse TV koks zoals Jamie Oliver, Nigella Lawson en Rick Stein. Ze maken fijne TV programma’s waarbij je het idee krijgt dat koken erg makkelijk is. Ze maken daarnaast ook mooie kookboeken waar ik erg hebberig van word. Deze kookboeken komen vaak in het najaar uit en ik krijg ze regelmatig voor mijn verjaardag in november. Ik haal er veel inspiratie uit. Bovendien maken ze altijd veel lekkere toetjes en taarten en daar ben ik dol op. Last but not least, veel van hun recepten zijn glutenvrij of erg makkelijk glutenvrij te maken. Zo ook onderstaand recept: behalve de bodem was het al volledig glutenvrij.

CHEESECAKE
Voor de bodem:
150g gesmolten boter
250g gv koekjes in kruimels
Voor de taart:
100g basterd suiker
3 eetlepels maismeel
900g volle kwark
2 eieren
125ml slagroom
zaadjes van 1 vanillestokje of 1 zakje vanille suiker
geraspte schil en sap van 1 limoen
geraspte schil en sap van 1 citroen

Verwarm de oven voor op 180ºC en vet de bodem van een 24 cm springvorm in. Mix de koekjes en boter en druk ze aan op bodem van springvorm. Bak 10 minuten in de oven. Laat afkoelen terwijl je de vulling maakt.
Verwarm de oven op 200ºC. Meng suiker met maïsmeel en meng de kwark erdoor heen. Mix het liefst met de hand. Het is niet de bedoeling dat de taart luchtig wordt. Het moet juist een vaste romige structuur krijgen. Voeg slagroom en eieren toe en tot slot het sap en schil van de citroen en limoen.
Giet het mengsel op de koek bodem en zet in het midden van de oven. Bak 40 tot 45 minuten tot de cheesecake stevig is. Ik doe altijd een stuk aluminiumfolie over de springvorm zodat de bovenkant niet bruin wordt. Laat afkoelen tot kamertemperatuur of zat in de koelkast voor een stevigere taart.

Variatie tip 1: Ik maak de bodem meestal niet van gekruimelde koekjes maar maak 1 grote koek op de bodem van de springvorm die ik eerst bak. Bijvoorbeeld kokoskoek of zandkoek (125gr gv bloem, 50 gr boter, 50 gr suiker, 1 theel bakpoeder, 1 ei en evt. 1 theel cacao)
Variatie tip 2: Neem ipv gewone volle kwark vanille kwark of kwark met een fruitsmaakje
Variatie tip 3: Meng gepureerd fruit door het kwarkmengsel zoals perzik, mango of aardbei. Gebruik sap van een sinaasappel of grapefruit ipv citroen.

maandag 7 juni 2010

Kokoskoeken

Ze kwamen in het vorige bericht al even voorbij: de beroemde kokos-, of klapperkoeken van www.livaad.nl. Het zijn de eerste glutenvrije koeken die ik probeerde en lekker vond. Ook onze glutenvrije oma maakt ze graag. Het is een zeer toegankelijk recept. Niet alleen snel en eenvoudig te maken, de ingrediënten zijn simpel en goedkoop.
De kokoskoeken zijn lekker en voedzaam. Ze kunnen je een goede opkikker geven als je even dipje hebt en naar een snack snakt. Inmiddels heb ik op de achterkant van een zakje vanillesuiker een variatie gezien op dit recept, dat zal ik ook geven.
Ik gebruik de kokoskoeken vaak als basis voor kwarktaart of cheese cake. De zoete smaak van kokos past goed bij de frisse zure smaak van kwark.

Kokoskoeken 1
Benodigdheden: 175 gram gemalen kokos (kopen bij de toko), 150 gram witte basterdsuiker, twee eieren en eventueel krenten

Meng de kokos, suiker en twee eieren in een kom in willekeurige volgorde.
Rol er balletjes van en druk plat voor koekjes (of verdeel over de bodem van een springvorm als taartbodem).
Bak ca 20 minuten in voorverwarmde oven van 200 graden.

Kokoskoeken 2
Benodigdheden: 175 gram gemalen kokos (kopen bij de toko), 150 gram witte basterdsuiker, twee eieren en een zakje vanillesuiker.

Scheid de dooiers van de eiwitten en klop de eiwitten stijf. Suiker en vanillesuiker geleidelijk toevoegen en de eiwitten verder stijf slaan tot suiker volledig is opgelost. Meng eigeel erdoor en schep voorzichtig de kokos erdoorheen.
Schep bergjes van het mengsel op een met bakplaat beklede ovenplaat. Koekjes in 30 minuten gaar bakken in het midden van de 150 ˚C voorverwarmde oven.

De smaak van het tweede recept is min of meer hetzelfde als van het eerste maar de structuur en vorm is anders. De eerste variant is hard en stevig en de tweede variant is luchtiger door het stijfgeslagen eiwit. Het lijkt een beetje op een schuimpje met kokos. Op de foto zie je dat ik ze gemaakt heb met een mespuntje roze kleurstof erdoorheen. Er kwam nog kraamvisite, vandaar.


donderdag 3 juni 2010

Katja's verjaardag


Zodra je kind ouder wordt krijgt het ook een eigen sociaal leven. Dan komt het moment dat hij of zij zijn eerste speelafspraak of verjaardagspartijtje heeft. Alsof het niet al spannend genoeg is om je kind in zijn nette truitje af te leveren in een huis vol hyperactieve kleuters komt daar in Alexander's geval ook nog eens het glutenvrije dieet bij. Kinderpartijtjes zijn vaak een glutenparadijs met taart, koek, pizza , pannenkoeken en kruimels.

Alexander’s eerste partijtje was de vierde verjaardag van Katja, de dochter van mijn vriendin T.
Het eerste programmaonderdeel was het versieren van een verjaardagstaart. Daarna werden er geschminkt, spelletjes gedaan en in de speeltuin gespeeld. Als afsluiting was er patat met knakworstjes. T was van plan om het hele feest glutenvrij te houden. Een week van te voren had ze mijn om advies gevraagd.

In overleg kozen we voor een taart gemaakt van een bodem van kokoskoek met daarop een laag slagroom en snoepjes ter decoratie. We namen nog even de hygiëneregels door, ik legde haar uit welk merk knakworstjes en ovenpatat glutenvrij zijn. T. schafte een nieuwe taartvorm aan. Ik had er alle vertrouwen in dat het goed zou gaan.

Twee dagen voor de grote dag kreeg ik een verhit telefoontje vanuit de Albert Heijn: mag maïsmeel nou wel of niet (wel), mogen Bob de Bouwer knakworstjes (ja) en waren M&M’s of Smarties glutenvrij (M&M’s). Ik was vergeten hoe lastig het is om de ingredienten te lezen als je het niet gewend bent, en hoe veel tijd dat kost. Ik sms'te haar: als er tarwe bij de ingrediënten staat mag het niet en als je onzeker bent neem dan AH huismerk, daar staat het glutenvrij logo op als het GV is .

Recept voor Katja's verjaardagstaart:

Maak de bodem van: 175 gram gemalen kokos (kopen bij de toko), 150 gram witte basterdsuiker, twee eieren en eventueel krenten

Meng de kokos, suiker en twee eieren in een kom in willekeurige volgorde. Verdeel over de bodem van een springvorm als taartbodem.
Bak ca 20 minuten in voorverwarmde oven van 200 graden.
Smeer er een laag slagroom of banketbakkersroom (De instant banketbakkersroom van Dr Oetker is gv) op.
Versier met fruit en/of gv snoep: M&M’s, spekkies, gv chocolade, gv hagelslag (AH huismerk bijvoorbeeld) etc.


Een dag voor het feest was het mijn beurt om verhit te bellen vanuit een winkel: wat vindt Katja leuker, een boekje met Barbapapa of met prinsessen? Het feest was een groot succes. Gewapend met een prinsessenboekje en reserve tasje met onder andere gv knakworstjes voor de zekerheid ging Alexander naar Katja.


Het tasje met eten kwam vol weer terug. Alexander kon bijna niet geloven dat hij zo maar alles kon eten. Hij heeft wel vijf keer gevraagd of de taart en alle snoepjes glutenvrij waren. Daarna was hij niet meer te houden. Van goede manieren was geen sprake meer en hij heeft zich helemaal rond gesnoept.

Ik lees op internet wel eens verhalen van moeders die op een hoop onbegrip en zelfs onwil stuiten van hun omgeving. Gelukkig heb ik hier zelf helemaal geen ervaring mee. In mijn familie en vriendenkring houdt iedereen juist heel goed rekening met Alexander en zijn dieet. Daar krijg ik een heel warm gevoel van.

zaterdag 29 mei 2010

Onze keuken


Met een nieuwe baby in huis doet ook de kraamverzorgende haar intrede. Zij zorgt voor baby en moeder, doet licht huishoudelijk werk en zorgt daarnaast voor de rest van het gezin.

Dat laatst baarde me wel enigszins zorgen. Het glutenvrije dieet is niet alleen een kwestie van zelf brood bakken en gekke koekjes maar vooral ook van strenge regels wat betreft hygiene om kruisbesmetting te voorkomen. Inmiddels is het voor ons een tweede natuur geworden en het heeft wel een jaar gekost om dat volledig in de vingers te krijgen dus voor iemand die niet met het dieet bekend is zal het lastig zijn.

Gelukkig is het grootste gedeelte van onze keuken geheel glutenvrij. Ontbijt, snacks en avondeten doen we met Alexander's dieet mee. Het enige wat wij wel eten is glutenvol brood.


Om te beginnen hebben we veel dubbel en het steekt erg nauw wat waarvoor gebruikt wordt. Zo hebben we aparte broodplanken voor glutenvrij brood en glutenbrood, beide van plastic zodat ze in de vaatwasser kunnen. Er is een apart gv broodmes om het brood mee in plakken te snijden en twee broodroosters. We hebben twee kuipjes margarine en twee stukken kaas in de koelkast. Overal plak ik etiketten op waarop staat of het glutenvrij is of niet.

Potten pindakaas, chocopasta en dergelijke zijn allemaal glutenvrij, als ik er een glutenboterham mee smeer gebruik ik er een lepel of apart mes voor dat de boterham niet aanraakt.

Dagelijks worden alle hand-, vaat-, en theedoeken vervangen.

Glutenvrij komt eerst: als ik iets afwas met de hand doe ik eerst de glutenvrije spullen, zoals Alexander's broodtrommel, en daarna de rest. Als ik boterhammen maak smeer ik eerst de glutenvrije.

Al die kleine maar o zo belangrijke gewoontes, hoe maak je die duidelijk aan een kraamverzorgster die je huis binnenkomt op het moment dat je net een baby heb gebaard? Je hebt dan wel iets anders aan je hoofd. Maar je moet er wel iets mee, ik moest niet denken aan broodkruimels in de pindakaas en daarna een zieke zoon.
Uiteindelijk heb ik een brief gemaakt en die in de keuken neergelegd. De brief is gebaseerd op de brief aan school die je kunt downloaden van de website van de Nederlands Coeliakie Vereniging.
Daarin staat wat coeliakie inhoudt en in hoofdlijnen wat wel en niet mag wat betreft eten en hygiene.
Wij hebben het enorm getroffen met onze kraamverzorgster Paulien. Niet alleen was ze geweldig als kraamverzorgster, ze nam het dieet serieus en er is niks fout gegaan in de keuken. Een keer heeft ze uit gewoonte beschuit met muisjes aangeboden aan visite maar omdat die niet in huis waren kon dat geen kwaad!




zaterdag 22 mei 2010

Ontbijt


's Morgens eten mijn 2 kinderen een bordje pap. Er is iets aan pap dat mij het gevoel geeft dat ik een goede moeder ben als ik dat mijn kinderen voorzet. Het geeft me altijd erg veel voldoening als ze hun buikjes vol hebben gegeten met die voedzame, warme dikke brei. Laat nu de de dag maar komen.
Ik maak de pap van een mengsel van Biobim Banana (uit de natuurwinkel) en Rijstbloempap van Bambix met warme melk. Beide papsoorten zijn voor voor baby's van 4 maanden en dus glutenvrij. Hoewel Helena niet glutenvrij is eet ze er ook van, dat scheelt weer kruisbesmetting.

Een paar dagen gelden hebben de schatjes opeens besloten dat ze pap 'niet lekker' vinden. Tjsa, wat nu? Zullen we toegeven en boterhammen smeren? Wat een werk 's morgens vroeg om 7 uur...

Voorlopig gaan we maar aan de yoghurt met banaan en eventueel glutenvrije muesli. Die kille yoghurt geeft mij lang niet zo veel voldoening als pap maar het moet maar.

Hopelijk zijn ze na de zomer hun antipatie tegen pap vergeten en kan ik ze als de herfst begint weer een lekker warm bordje voorschotelen.




maandag 17 mei 2010

Kraamtraktatie


In de meivakantie heeft Alexander een zusje gekregen. Vandaag trakteert hij dus op school glutenvrije kraamtraktaties.
Voor ik beviel heb ik mijn hoofd gebroken over wat te serveren als kraamtraktatie. Hoewel muisjes bijvoorbeeld glutenvrij zijn bevatten ze wel tarwezetmeel en dat geef ik liever niet. Bovendien word ik erg zenuwachtig als ik al aan die kruimelende beschuiten en rondspringende muisjes denk...
Dan maar zelf iets maken dacht ik toen en fantaseerde over zelfgemaakte roze of blauwe schuimpjes en prachtige geglazuurde cakejes.
Hoewel ik zelf wel wat gebakken heb sinds ik weer op de been ben, ben ik naast een glutenvrije mama ook een groot voorstander van het luie ouderschap. Daarom ligt onze diepvries nu vol met
glutenvrije taarten van de Ikea en heb ik de volgende traktatie voor op school en de naschoolse opvang bedacht:
Men neme: 40 bitterkoekjes van de AH, 40 (roze) spekkies en 40 vlaggetjes.
Prik op elk bitterkoekje met een vlaggetje een spekkie vast.