maandag 28 juni 2010

Gluten Free Peanut Butter Cookies

Ik weet niet meer wat mij ertoe bracht om op internet om zoek te gaan naar het recept voor peanut butter cookies. Ik denk dat ik erop kwam doordat ik op een landerige avond eens op youtube.com de zoekterm gluten free cooking intikte. Als je dat doet gaat er een wereldvoor je open. Je krijgt een kijkje in vele, voornamelijk Amerikaanse, keukens met mensen die recepten koken of tips geven of experts die vertellen over Coeliakie of het dieet. Erg leuk om eens te bekijken als je Engels goed genoeg is.


Helaas zijn er nog niet zoveel Nederlandse filmpjes te vinden. Ik voel me nog niet geroepen daar een einde aan te maken. Wie weet, in de toekomst…

Op youtube.com staan tientallen recepten voor deze pindakaaskoekjes en er zijn er nog meer te vinden op de rest van het internet. Deze heb ik geprobeerd. Het recept spreekt me aan omdat het ingrediënten bevat die de meeste mensen wel in huis hebben.

Peanut Butter Cookies

1 cup (240 gr) glutenvrije pindakaas zoals Calve.
1 cup (240 gr) suiker
1 ei
1 theelepel bakpoeder
1 theelepel Xanthangom (optie)

Verwarm de oven voor op 175 graden.
Meng de ingrediënten.
Vorm er balletjes van, leg op bakplaat en druk een beetje plat met een vork. De ribbeltjes afdruk van de vork in het koekje hoort erbij.
Bak 15-20 minuten tot ze goudbruin zijn. Laten afkoelen en smullen maar.

donderdag 24 juni 2010

Les in het loslaten


Deze week had Alexander zijn eerste schoolreisje. Ik weet niet wie het spannender vond: hij of ik. Alle leerlingen van groep 1 gingen lopen naar het station, met de trein naar Santpoort-Noord en daar spelen in de speeltuin en patat eten. Oei,met 60 kleuters lopen door de stad, het station, de trein, patat. Ik voorzag vele gevaren met -, en zonder gluten.


Voor een glutenvrije mama gaan de voorbereidingen verder dan het inpakken van een tas met zwemspullen en een pakje appelsap. Allereerst heb ik mezelf aangeboden als hulpmoeder. Ik dacht als ik er zelf bij ben kan ik erop letten dat hij zich gedraagt, niet onder de trein springt of van de glijbaan valt en zijn handjes wast voor hij gaat eten. Hulpouder op schoolreisje blijkt echter een zeer geliefd baantje te zijn waar veel ouders naar solliciteren en de klassenouder het eerste recht op heeft. Bijzondere wereld die basisschool… ik viste dus achter het net want ik heb nooit enige ambitie gehad om klassenouder te worden.


Bij elke happening op school meld ik me bij de juf met de vraag of er ook iets bij gegeten gaat worden. Tijdens dit schoolreisje zouden de kinderen patat krijgen als lunch. Ik kreeg van de juf een naam van de snackbar die de patat voor de lunch zou leveren. Patat is namelijk van nature wel glutenvrij maar in het vet kunnen gluten- kruimels van kroketten en kaassoufflés zwemmen. Speeltuin en snackbar werden gemaild en waren zeer coöperatief. Het frituurvet bleek inderdaad niet glutenvrij maar de beheerster van de speeltuin wilde haar eigen frituurpan meenemen naar de speeltuin. Dan kon ze ter plekke patat voor Alexander bakken in schoon vet.
Dinsdag hebben we Alexander afgeleverd bij school, volgepompt met waarschuwingen en met een megagrote rugtas met zwemspullen, schone kleren, limonade en een tube gv mayonaise. De hele dag keek ik op mijn horloge of ik hem al af kon halen. Ik hield mijn telefoon in de gaten voor het geval het ziekenhuis zou bellen dat Alexander was opgenomen met een schedelbasisfractuur omdat hij van de schommel was gevallen.


Om kwart over drie stond ik met andere gespannen ouders te wachten op onze kinderen. Er zal toch niks gebeurd zijn, nee dan hadden ze wel gebeld, zeiden we tegen elkaar. Toen kwamen de doodvermoeide maar zeer tevreden kleuters de school uit stromen met bruine snoetjes van de zon en zwarte handjes van het zand. Het was een fantastische dag geweest. Alexander had tegen de juf gezegd dat hij volgend jaar weer naar deze leuke speeltuin wilde. De patat was lekker geweest.


Op de terugweg liep Alexander wel te strompelen. Zie je wel, dus toch een ongeluk gebeurd, dacht ik. Maar nee, hij bleek de zandbak te hebben meegesmokkeld en een schoen vol zand te hebben.

maandag 14 juni 2010

Sushi



Hoewel ik een erg braaf persoon ben sla ik wat betreft eten alle adviezen van de ‘Ouders van Nu’ en het consultatie bureau in de wind. Die prediken dat je het aan tafel gezellig moet houden. Als een kind iets niet wil eten moet je vooral niet dreigen dat geen toetje krijgen als ze hun bordje niet leegeten en je schouders ophalen.



Mijn kinderen moeten hun bordje leegeten al is het het laatste wat ze doen. Ik dreig met hel en verdoemenis als ze zitten te treuzelen. Het is dus regelmatig ruzie bij ons aan tafel en de stand is op het einde meestal 1-1. De bordjes zijn min of meer leeg (1 punt voor ons) maar de kinderen hebben er alles aan gedaan om dat te voorkomen: hapje 10 minuten lang herkauwen, zich verstoppen en verzetten etcetera ( punt voor hen).

Ontbijt en lunch gaan trouwens goed, daar is nauwelijks enige dwang nodig maar bij het avondeten is het vaak raak. Ik weet best dat we dit zelf in stand houden en dat er pedagogisch gezien vast betere manieren zijn om met het avond eten om te gaan maar ik kan niet anders. Ik kan gewoon niet relaxed blijven bij volle bordjes en lege kindermaagjes voor het naar bed gaan.

Misschien komt het door het trauma dat ik zelf heb opgelopen in de periode dat Alexander ziek werd van de gluten. Hij weigerde toen steeds meer te eten. Eerst at hij geen avondeten, toen geen boterhammen meer en op het laatst at hij alleen nog maar rozijntjes, bananen en Danoontjes. Hij zag er uit als een Afrikaans hongerkindje met zijn magere beentjes en opgezwollen buik. Ik maakte me vreselijke zorgen.

Hoewel het echt geen kinderen zijn die je alles kan voorzetten en om olijven komen zeuren of vragen wanneer we weer eens gamba’s gaan eten zijn ze wel gewend om alles te proberen. Er zijn zelf avonden dat ze uit zichzelf voorbeeldig eten. Ik kook zo gevarieerd mogelijk en ze eten wat de pot schaft. Zo was ik dit weekend van plan om sushi te maken. Dat had ik sinds ik moeder ben geworden niet meer gemaakt. Behoorlijk exotisch maar aangezien de kinderen van rijst en van vis houden had ik bedacht dat we het gewoon gingen proberen.

Ik moest me de hele dag inhouden om niet te zeggen: vanavond gaan we iets heel lekkers en speciaals eten!!!! Dat is het recept voor ruzie aan tafel, net als de woorden: eet maar lekker op, dat is heel gezond. Ik maakte de sushi van:




Sushi
250 gr sushi rijst, 2 eetl rijstazijn, 2 eetl suiker, 1 theel sojasaus
6 nori vellen
Reepjes komkommer en adocado
Zalm en tonijn in reepjes

Maak de sushirijst zoals op verpakking staat aangegeven. Ik heb sushi rollen gemaakt met verschillende combinaties van komkommer, avocado, tonijn en zalm.
Op het bord sojasaus (let op dat je glutenvrije sojasaus neemt, die van Inproba is veilig) en voor de volwassenen wasabi en ingelegde gember erbij.

En wat was het oordeel van de kinderen? Voor Helena was het nog een beetje te buitenissig, die vond de stokjes vooral erg leuk om mee te spelen. Maar Alexander zei: mmmm! Hij heeft er niet veel van gegeten maar wel met smaak. Wij hebben zo van de sushi genoten dat we helemaal vergaten ruzie te maken met de kinderen en ze een extra groot toetje hebben gegeven.

zaterdag 12 juni 2010

Cheesecake

Ik maak graag cheesecake. Ik vind het een lekkere en feestelijke taart. Bovendien zijn de meeste ingrediënten van nature glutenvrij, net als bij kwarktaart. Het verschil met kwarktaart is dat een cheesecake in de oven wordt gebakken en zo zijn stevige structuur krijgt. Een kwarktaart wordt met gelatine in de koelkast stevig gemaakt. De smaak van kwarktaart is frisser en kwarkiger. Ik houd juist van de stevige en toch zachte structuur en van de romige naar machtig neigende smaak van cheesecake.

Ik heb onderstaand recept gebaseerd op het recept van Jamie Oliver voor “Bloomin' easy vanilla cheesecake”. Je kunt hier eindeloos mee variëren.

Ik ben fan van veel Britse TV koks zoals Jamie Oliver, Nigella Lawson en Rick Stein. Ze maken fijne TV programma’s waarbij je het idee krijgt dat koken erg makkelijk is. Ze maken daarnaast ook mooie kookboeken waar ik erg hebberig van word. Deze kookboeken komen vaak in het najaar uit en ik krijg ze regelmatig voor mijn verjaardag in november. Ik haal er veel inspiratie uit. Bovendien maken ze altijd veel lekkere toetjes en taarten en daar ben ik dol op. Last but not least, veel van hun recepten zijn glutenvrij of erg makkelijk glutenvrij te maken. Zo ook onderstaand recept: behalve de bodem was het al volledig glutenvrij.

CHEESECAKE
Voor de bodem:
150g gesmolten boter
250g gv koekjes in kruimels
Voor de taart:
100g basterd suiker
3 eetlepels maismeel
900g volle kwark
2 eieren
125ml slagroom
zaadjes van 1 vanillestokje of 1 zakje vanille suiker
geraspte schil en sap van 1 limoen
geraspte schil en sap van 1 citroen

Verwarm de oven voor op 180ºC en vet de bodem van een 24 cm springvorm in. Mix de koekjes en boter en druk ze aan op bodem van springvorm. Bak 10 minuten in de oven. Laat afkoelen terwijl je de vulling maakt.
Verwarm de oven op 200ºC. Meng suiker met maïsmeel en meng de kwark erdoor heen. Mix het liefst met de hand. Het is niet de bedoeling dat de taart luchtig wordt. Het moet juist een vaste romige structuur krijgen. Voeg slagroom en eieren toe en tot slot het sap en schil van de citroen en limoen.
Giet het mengsel op de koek bodem en zet in het midden van de oven. Bak 40 tot 45 minuten tot de cheesecake stevig is. Ik doe altijd een stuk aluminiumfolie over de springvorm zodat de bovenkant niet bruin wordt. Laat afkoelen tot kamertemperatuur of zat in de koelkast voor een stevigere taart.

Variatie tip 1: Ik maak de bodem meestal niet van gekruimelde koekjes maar maak 1 grote koek op de bodem van de springvorm die ik eerst bak. Bijvoorbeeld kokoskoek of zandkoek (125gr gv bloem, 50 gr boter, 50 gr suiker, 1 theel bakpoeder, 1 ei en evt. 1 theel cacao)
Variatie tip 2: Neem ipv gewone volle kwark vanille kwark of kwark met een fruitsmaakje
Variatie tip 3: Meng gepureerd fruit door het kwarkmengsel zoals perzik, mango of aardbei. Gebruik sap van een sinaasappel of grapefruit ipv citroen.

maandag 7 juni 2010

Kokoskoeken

Ze kwamen in het vorige bericht al even voorbij: de beroemde kokos-, of klapperkoeken van www.livaad.nl. Het zijn de eerste glutenvrije koeken die ik probeerde en lekker vond. Ook onze glutenvrije oma maakt ze graag. Het is een zeer toegankelijk recept. Niet alleen snel en eenvoudig te maken, de ingrediënten zijn simpel en goedkoop.
De kokoskoeken zijn lekker en voedzaam. Ze kunnen je een goede opkikker geven als je even dipje hebt en naar een snack snakt. Inmiddels heb ik op de achterkant van een zakje vanillesuiker een variatie gezien op dit recept, dat zal ik ook geven.
Ik gebruik de kokoskoeken vaak als basis voor kwarktaart of cheese cake. De zoete smaak van kokos past goed bij de frisse zure smaak van kwark.

Kokoskoeken 1
Benodigdheden: 175 gram gemalen kokos (kopen bij de toko), 150 gram witte basterdsuiker, twee eieren en eventueel krenten

Meng de kokos, suiker en twee eieren in een kom in willekeurige volgorde.
Rol er balletjes van en druk plat voor koekjes (of verdeel over de bodem van een springvorm als taartbodem).
Bak ca 20 minuten in voorverwarmde oven van 200 graden.

Kokoskoeken 2
Benodigdheden: 175 gram gemalen kokos (kopen bij de toko), 150 gram witte basterdsuiker, twee eieren en een zakje vanillesuiker.

Scheid de dooiers van de eiwitten en klop de eiwitten stijf. Suiker en vanillesuiker geleidelijk toevoegen en de eiwitten verder stijf slaan tot suiker volledig is opgelost. Meng eigeel erdoor en schep voorzichtig de kokos erdoorheen.
Schep bergjes van het mengsel op een met bakplaat beklede ovenplaat. Koekjes in 30 minuten gaar bakken in het midden van de 150 ˚C voorverwarmde oven.

De smaak van het tweede recept is min of meer hetzelfde als van het eerste maar de structuur en vorm is anders. De eerste variant is hard en stevig en de tweede variant is luchtiger door het stijfgeslagen eiwit. Het lijkt een beetje op een schuimpje met kokos. Op de foto zie je dat ik ze gemaakt heb met een mespuntje roze kleurstof erdoorheen. Er kwam nog kraamvisite, vandaar.


donderdag 3 juni 2010

Katja's verjaardag


Zodra je kind ouder wordt krijgt het ook een eigen sociaal leven. Dan komt het moment dat hij of zij zijn eerste speelafspraak of verjaardagspartijtje heeft. Alsof het niet al spannend genoeg is om je kind in zijn nette truitje af te leveren in een huis vol hyperactieve kleuters komt daar in Alexander's geval ook nog eens het glutenvrije dieet bij. Kinderpartijtjes zijn vaak een glutenparadijs met taart, koek, pizza , pannenkoeken en kruimels.

Alexander’s eerste partijtje was de vierde verjaardag van Katja, de dochter van mijn vriendin T.
Het eerste programmaonderdeel was het versieren van een verjaardagstaart. Daarna werden er geschminkt, spelletjes gedaan en in de speeltuin gespeeld. Als afsluiting was er patat met knakworstjes. T was van plan om het hele feest glutenvrij te houden. Een week van te voren had ze mijn om advies gevraagd.

In overleg kozen we voor een taart gemaakt van een bodem van kokoskoek met daarop een laag slagroom en snoepjes ter decoratie. We namen nog even de hygiëneregels door, ik legde haar uit welk merk knakworstjes en ovenpatat glutenvrij zijn. T. schafte een nieuwe taartvorm aan. Ik had er alle vertrouwen in dat het goed zou gaan.

Twee dagen voor de grote dag kreeg ik een verhit telefoontje vanuit de Albert Heijn: mag maïsmeel nou wel of niet (wel), mogen Bob de Bouwer knakworstjes (ja) en waren M&M’s of Smarties glutenvrij (M&M’s). Ik was vergeten hoe lastig het is om de ingredienten te lezen als je het niet gewend bent, en hoe veel tijd dat kost. Ik sms'te haar: als er tarwe bij de ingrediënten staat mag het niet en als je onzeker bent neem dan AH huismerk, daar staat het glutenvrij logo op als het GV is .

Recept voor Katja's verjaardagstaart:

Maak de bodem van: 175 gram gemalen kokos (kopen bij de toko), 150 gram witte basterdsuiker, twee eieren en eventueel krenten

Meng de kokos, suiker en twee eieren in een kom in willekeurige volgorde. Verdeel over de bodem van een springvorm als taartbodem.
Bak ca 20 minuten in voorverwarmde oven van 200 graden.
Smeer er een laag slagroom of banketbakkersroom (De instant banketbakkersroom van Dr Oetker is gv) op.
Versier met fruit en/of gv snoep: M&M’s, spekkies, gv chocolade, gv hagelslag (AH huismerk bijvoorbeeld) etc.


Een dag voor het feest was het mijn beurt om verhit te bellen vanuit een winkel: wat vindt Katja leuker, een boekje met Barbapapa of met prinsessen? Het feest was een groot succes. Gewapend met een prinsessenboekje en reserve tasje met onder andere gv knakworstjes voor de zekerheid ging Alexander naar Katja.


Het tasje met eten kwam vol weer terug. Alexander kon bijna niet geloven dat hij zo maar alles kon eten. Hij heeft wel vijf keer gevraagd of de taart en alle snoepjes glutenvrij waren. Daarna was hij niet meer te houden. Van goede manieren was geen sprake meer en hij heeft zich helemaal rond gesnoept.

Ik lees op internet wel eens verhalen van moeders die op een hoop onbegrip en zelfs onwil stuiten van hun omgeving. Gelukkig heb ik hier zelf helemaal geen ervaring mee. In mijn familie en vriendenkring houdt iedereen juist heel goed rekening met Alexander en zijn dieet. Daar krijg ik een heel warm gevoel van.